تبلیغات
آموزش کامپیوتر و فناوری اطلاعات - آموزش مدیریت خشم برای والدین - ده شگرد کنار آمدن با فرزندان خشمگین
Being successful is our right

آموزش مدیریت خشم برای والدین - ده شگرد کنار آمدن با فرزندان خشمگین

نویسنده :HN54
تاریخ:شنبه 18 آذر 1391-11:35 ب.ظ

آموزش مدیریت خشم برای والدین

ده شگرد کنار آمدن با فرزندان خشمگین


دختر چهارده ساله شما متوجه می‌شود اجازه ندارد به خانه دوستش برود، چرا که به شما قول داده بوده اتاقش را مرتب کند و این کار را نکرده.

دخترتان می‌آید در صورت‌تان و فریاد می‌کشد، «تو خودخواه‌ترین مادر دنیایی!» بعد برمی‌گردد به اتاقش و در را هم پشت سرش می‌کوبد.



شما هم شاید با صدای بلند جواب بدهید «آره همینه اینجوری فکر کن!». دخترتان حسابی اعصابش از دست شما و خودش خورد شده، آزرده شده و مطمئن نیست باید چه کار می‌کرده.

هیچوقت به فکر اصلاح فرزندانتان وقتی عصبانی هستند نباشید، این کار  مثل کبریت کشیدن در انبار کاه است.

اگر شما هم تجربه‌های اینچنینی داشته‌اید، پدر و مادر هستید و در مواقعی که فرزندتان عصبانی است کاری جز داد زدن در جواب دادهای او بلد نیستید یا اینکه هیچوقت نمی‌دانید پاسخ درست در چنین شرایطی چیست. لطفا با دقت ده روش این درس را بخوانید.


قانون اول: داد را با داد جواب ندهید و سعی نکنید فرزندتان را وقتی عصبانی است، اصلاح کنید.
پاسخ بیشتر والدین به عصبانیت فرزندان‌شان، بلند کردن صدا و انتقاد کردن از آنهاست، ولی عملا این برخورد فقط باعث می‌شود احساسات شما از کنترل خارج شود. بهترین کار این است که آرامش خودتان را حفظ کنید و آرام باشید. درست مثل این می‌ماند که با ماشین دیگری تصادف کرده‌اید. اگر برخورد شما با راننده عصبی که به طرف شما می‌آید آرام باشد، او هم بعد از مدتی آرام می‌شود؛ ولی اگر شما هم برافروخته به طرف او بروید و بگویید «همش تقصیر تو بود.»، کبریت روشن را در انبار کاه انداخته‌اید.

 

قانون دوم: وقتی فرزندتان عصبی و ناراحت است، سعی نکنید او را متقاعد کنید.
خیلی از پدر و مادرها می‌خواهند با دلیل و منطق عصبانیت فرزندانشان را کم کنند. به یاد داشته باشید که بچه‌ها مثل بزرگسالان قادر نیستند با فکر کردن به دلایل منطقی خشم‌شان را آرام کنند، در حالی که ممکن است خیلی از بزرگسالان با فکر کردن به منطق و استدلال عمل‌شان، آرام شوند. در مورد بچه‌ها این روش فقط آنها را عصبی‌تر می‌کند. جمله‌هایی مثل «حالا چرا از دست من عصبانی می‌شی؟، خودت تکلیف‌ات رو به موقع انجام ندادی»، فقط باعث بدتر شدن اوضاع می‌شود. پس کمی صبر کنید و وقتی او آرام شد، با هم راجع به آن صحبت کنید.

 

قانون سوم: حواس‌تان به عکس‌العمل‌های خودتان باشد.
مراقب عکس‌العمل های خودتان باشید، بهرحال شما در شرایطی هستید که طرف مقابل‌تان دلخور و عصبانی است. قطعا آسان نیست، ولی شما در شرایطی هستید که باید آرامش خودتان را حفظ کنید. به خاطر داشته باشید شما نقطه اتکای فرزندتان در اینگونه لحظات هستید، او از شما می‌آموزد با این شرایط چطور کنار بیاید.

آرامش خودتان را حفظ کنید، داد را با داد پاسخ ندهید و خودتان را در دام کشمکش قدرت نیندازید که این فقط تنش را افزایش می‌دهد. وقتی شما به خشم فرزندتان پاسخ عصبی می‌دهید او بیشتر تحریک می‌شود تا توجه شما را جلب کند. به خودتان مرتب یادآوری کنید که اینجا جایی است که باید با مهارت‌هایی که کسب می‌کنید به عنوان پدر و مادر، چنین شرایطی را به درستی و سریع جمع و جور کنید.

 

قانون چهارم: وارد درگیری فیزیکی با فرزندتان نشوید.
بعضی از والدین کنترل خودشان را از دست می‌دهند و وارد درگیری فیزیکی با فرزندشان می‌شوند. از چنین عکس‌العمل‌هایی به شدت بپرهیزید، شما نباید مثل فرزند نوجوان‌تان رفتار کنید. اگر چنین اتفاقی هم پیش آمد، راه حلش فقط توضیح آن شرایط برای فرزندتان و عذرخواهی است. در غیر این صورت شما خود را مسئول رفتار خود ندانسته و کس دیگری را برای عمل‌تان سرزنش کرده‌اید. باز به خودتان یادآوری کنید شما در این لحظه‌هاست که با رفتارتان به فرزندتان مواجهه‌ی درست با چالش‌ها و لحظه‌های سخت را یاد می‌دهید. اگر شما برخورد فیزیکی را انتخاب کنید، او هم از شما می‌آموزد مشکلاتش را با پرخاش و خشونت حل کند.

 

قانون پنجم: با کوچک‌ترها رفتار متفاوتی داشته باشید.
اگر فرزند زیر چهار ساله دارید، با او نیاز دارید طور دیگری برخورد کنید. اگر می‌بینید فرزند کوچک‌تان عصبی است، حتما به او بگویید که دوست دارید به او کمک کنید که آرام شود، به او چند راه حل پیشنهاد کنید؛ به اتاقش برود و کمی دراز بکشد، کمی روی مبل ولو شود و... . به او این اطمینان را بدهید که کمی بعد آرام می‌شود و حالش بهتر می‌شود و مثلا می‌تواند پیش دیگران برگردد.

 

قانون ششم: مسخ نشوید.
بعضی از والدین در مقابل عصبانیت فرزندانشان از خود نقطه ضعف نشان می‌دهند. گاهی بچه‌ها برای رسیدن به خواسته‌هایشان به این راه متوسل می‌شوند. چون قبلا دیده‌اند که شما برای اینکه آنها به رفتارهای عصبی‌شان پایان دهند، در مقابل خواسته آنها (که الزاما هم موافقش نیستید) کوتاه می‌آیید. در این شرایط کاری که شما نیاز دارید بکنید این است: نه عصبانی شوید، نه کوتاه بیایید.

تمام سعی‌تان را بکنید و آرام باشید تا وقتی آنها هم آرام شدند، سرخواسته‌ی آنها با هم حرف بزنید.

 

قانون هفتم:فرزندتان را برای رفتار بد جریمه کنید نه برای عصبانیت.
وقتی فرزندتان عصبی است ممکن است رفتارهایی از خودش بروز دهد که درست نباشد و از نظر شما لازم باشد جریمه شود. هیچ اشکالی هم ندارد ولی خیلی دقت کنید که او را برای تخلیه‌ی خشمش جریمه نکنید، حالا اگر رفت در اتاقش چهار تا داد زد که چقدر بدشانسه و یا اینکه این چه زندگیه و دنیا چقدر ظالمه و...، آنها می‌توانند ناشی از عصبانیت و تخلیه خشم باشد. ولی اگر به شما یا عضو دیگری از خانواده ناسزا گفت یا حرکت فیزیکی خشنی از خودش نشان داد، شاید لازم باشد بعد از اینکه آرام شد و عصبانیتش فروکش کرد، نتیجه عمل ناشایستش را ببیند.

 

قانون هشتم: تهدید به تنبیه سخت و نامتناسب نکنید.
تهدید به تنبیه سخت در همان زمانی که فرزندتان عصبی است، کار نمی‌کند. مثلا شما خسته شده‌اید از رفتارهای عصبی نوجوان‌تان و تهدیدش می‌کنید: «اگر همین جا بس نکنی موبایلت رو یک هفته قطع می‌کنم»، خوب اگر اثر نکرد چه، می‌خواهید همینطور مدت این تنبیه را زیاد کنید؟ فکر می‌کنید اثر دارد؟ فقط احتمالا او را سر لج می‌اندازد و رفتار عصبی‌اش را تشدید می‌کند.

قابل درک است که تحمل عصبانیت و پرخاش در خانه سخت است، ولی مرتب باید از خودتان بپرسید، با این کار چه چیزی را می‌خواهم به او یاد بدهم؟ یاد بدهم چگونه با احساسات خود کنار بیاید؟ که در این صورت با اینکه مثل او رفتار کنید و شما هم از عصبانیت او عصبانی شوید و عکس‌العمل نشان دهید، نمی‌توانید به او یاد بدهید مدیر احساسات خود باشد.

 

قانون نهم: یک فرصت به خودتان بدهید.
همانطور وقتی که با همسرتان حرف‌تان می‌شود، ممکن است یک فرصت کوتاهی به خودتان بدهید و از آن محیط و تنش بیرون بروید، در مقابله با عصبانیت فرزندان‌تان هم این روش کمک می‌کند. یک زنگ تفریح به خودتان بدهید و وقتی برگشتید و اوضاع آرام شد، راجع به مسئله‌یتان با هم حرف بزنید.

 

قانون دهم: با مدیریت صحیح احساسات‌تان الگوی فرزندان‌تان باشید.hn54
همانطور که پیشتر هم در این درس گفته شد، در این شرایط مهم است که به فرزندتان بیاموزید چگونه با احساسات خود کنار بیاید و آنها را به درستی بروز دهد.

مثلا به او بگویید «برای اینکه حرفی نزنم که بعدا پشیمون بشم، چند دقیقه می‌رم بیرون قدم بزنم»، «دلم می‌‌خواد الان باهات حرف بزنم، ولی چون الان کمی عصبی‌ام ترجیح می‌دم الان باهات صحبت نکنم، ترجیح می‌دم وقتی آروم شدم حرف بزنیم.»

اعتراف به اینکه عصبانی شده‌اید و برای آرام شدن نیاز به زمان دارید، نشانه ضعف نیست. بلکه نشان می‌دهد شما احساسات خود را می‌شناسید و نحوه کنار آمدن با آنها را هم می‌دانید. این همان چیزی است که فرزندتان از شما می‌آموزد‌.

------------------------------------------

مطالب مرتبط:


آموزش مدیریت خشم برای والدین

مدیریت خشم برای والدین شناخت شرایط و موقعیت‌ها  

مدیریت خشم برای والدین - روش‌های ساده گام به گام مدیریت خشم- بخش اول

آموزش مدیریت خشم برای والدین - روش‌های ساده گام به گام مدیریت خشم- بخش دوم







داغ کن - کلوب دات کام
>>>>>> نظرات () 
فاطمه
یکشنبه 19 آذر 1391 10:16 ق.ظ
سلام
خداقوت. مطلب آموزنده ای بود. ممنون@};-
پاسخ HN54 : سلام علیکم
خواهش میکنم
سفیر عشق
یکشنبه 19 آذر 1391 09:47 ق.ظ
سلام
شما رو لینک کردم
بنده رو به اسم منجی یا سفیرعشق لینک کنید
پاسخ HN54 : متشکرم

چشم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.