تبلیغات
آموزش کامپیوتر و فناوری اطلاعات - مدیریت خشم در والدین شناخت شرایط و موقعیت‌ها 2
Being successful is our right

مدیریت خشم در والدین شناخت شرایط و موقعیت‌ها 2

نویسنده :HN54
تاریخ:جمعه 10 آذر 1391-09:56 ب.ظ

مدیریت خشم در والدین (2)

 شناخت شرایط و موقعیت‌ها


قسمت اول را از لینک زیر مشاهده کنید :


هر چه بیشتر در مورد شرایط و موقعیت‌ها و دلایل خشم‌مان به عنوان پدر و مادر، بدانیم، بهتر و راحت‌‌تر می‌توانیم آن را مدیریت کنیم.


دو دلیل اینکه والدین از کوره در می‌روند


کشمکش قدرت: والدین بعضی اوقات درگیر بازی و کشمکش قدرت با فرزندان‌شان می‌شوند. این اتفاق و درگیری هیچ ارتباطی هم به سن فرزند ندارد. به محض گیر افتادن شما در این بازی، احساسات شما پیچیده‌تر می‌شود و بیرون آمدن از بازی مشکل‌تر.

عموما در این بازی قدرت، والدین احساس می‌کنند فرزندان‌شان در حال تست کردن قدرت آنها هستند و یا می‌خواهند آن را به چالش بکشند. در این شرایط والدین سعی می‌کنند قدرت بیشتری اعمال کنند تا فرزندشان را به اطاعت یا فرمانبرداری مجبور کنند. البته روشن است که هر چه شما قدرت بیشتری اعمال کنید، برای فرزندتان «نه» گفتن و آوردن بهانه‌های مختلف و ادامه بازی راحت‌تر می‌شود. این تا آنجا پیش می‌رود که شما به لحظه انفجار می‌‌رسید و از کوره در می‌روید.

زمانی که والدین به این مرحله می‌رسند، عموما دلیل اصلی تلاش برای ایجاد محدودیت برای فرزند و شروع این بازی فراموش می‌شود. آنچه بیشتر اهمیت پیدا می‌کند این است که «چه کسی اینجا تصمیم گیرنده است!»

این را قبول کنید که بیشتر والدین در چنین موقعیتی با فرزند خود هستند.


خطر بیرونی: موقعیت دیگری که والدین را به نقطه انفجار می‌رساند، کنار آمدن با نوجوانی است که فعالیت/تفریحات خارج از خانه‌اش به نظر والدینش خطرناک می‌آیند. این می‌تواند خطر جانی باشد مانند رفت و آمد به محله‌های خطرناک شهر، محل خلافکاران و اوباش یا خطر روانی مثل مدل خاصی از لباس پوشیدن، مدل مو، موسیقی که مخالف باورها و سیستم ارزشی والدین باشد.

در چنین موقعیت‌هایی، والدین سعی می‌کنند با محدود کردن هر چه بیشتر نوجوان، کنترل امور را به دست خودشان بگیرند. ترس از گرفتار شدن نوجوان در دسته و گروه‌های افراد خطرناک، ترس از خطرهایی که جسم و جان نوجوان را تهدید می‌کند، می‌تواند باعث به وجود آمدن فضای پرتنشی شود که در آن نوجوان می‌جنگد تا آنچه حق و آزادی خود می‌داند به دست آورد. زمانی که فرزند شما می‌گوید «همه دارن همین کارو می‌کنن»، در حقیقت به شما می‌گوید «این حق منه که این کارو بکنم و شما هیچ حقی ندارید که مانع من بشید.»

فراموش نکنید که یک فرمول ساده وجود دارد برای اینکه بفهمید چرا نوجوان قوانین را زیر پا می‌گذارد.

این فرمول این است: «این قانون و قاعده منصفانه نیست و چون منصفانه نیست، من مجبور نیستم اجراش کنم!»

چه خوشتان بیاید چه بدتان بیاید، شما این فرمول را به شکل‌ها و بیان‌های مختلف در رفتار و کردار نوجوان‌تان می‌بینید و می‌شنوید.

 

چرا از کوره در رفتن راهی از پیش نمی‌برد؟
بیایید به این قضیه از یک زاویه دیگر نگاه کنیم، اگر از کوره در رفتن موثر بود، دیگر پدر و مادری اینقدر سخت نبود و می‌شد راحت‌ترین کار! به همین سادگی باید آنقدر صبر می‌کردیم تا فرزندان‌مان ما را به نقطه انفجار برسانند و آنوقت ما هم داد و بیداد می‌کردیم  و همه چیز درست می‌شد، به همین سادگی!

ولی واقعیت این است که به این سادگی‌ها نیست و عصبانیت و داد و دعوا راه حل نیست و کاری از پیش نمی‌برد و اگر بود شما سراغ این دوره نمی‌آمدید.

نشان دادن عکس العمل‌های عصبی و خشن مشکل را حل نشده باقی می‌گذارد. مشکل در کشاکش عصبانیت و داد و بیدادها فراموش می‌شود. به جای اینکه فرزندان از والدین‌شان راهکارها و شگردهای حل مشکل و کنار آمدن با احساسات خود و مدیریت آنها را یاد بگیرند، شاهد قدرت‌نمایی پدر و مادرشان خواهند بود. این به این معنی نیست که می‌خواهیم بگوییم قدرت و اعمال قدرت خوب نیست یا غیر اخلاقی است. فقط می‌گوییم به پروسه یادگیری مهارت‌های کنار آمدن با مشکلات، به فرزندان کمکی نمی‌کند و موثر نیست.

به هر حال روزی می‌رسد که والدین دیگر نمی‌توانند با عصبانیت و رفتارهای خشن  عصبی، فرزندان خود را مدیریت کنند. بپذیرید که آموزش شیوهای روبرو شدن با مسائل، حل آنها و کنار آمدن با احساسات از مهمترین مواردی است که باید در سنین پایین‌تر به فرزندان آموزش داده شود.

از سوی دیگر، فراموش نکنیم که بسیاری از ما در حقیقت از رفتار و اعمال فرزندمان عصبانی نشده‌ایم، بلکه فشارها و استرس‌های کاری، اقتصادی، شغلی و... علت اصلی خشم ما هستند.  

 

رفتار فرزندان‌تان را شخصی حساب نکنید

شخصی حساب کردن رفتار فرزندتان به این معنی است که شما تمام رفتارهای او را بازتابی از شخصیت خودتان، مهارت و ارزش‌های پدر و مادری‌تان می‌بینید.

برای مثال، شما در خانه مهمان دارید و فرزند نوجوان شما هم می‌دانسته و شما هم از او خواسته بودید زود به خانه بیاید. او در موقع مورد نظر شما نمی‌‌آید و در پاسخ شما هم که علت را می‌پرسید بد جواب می‌دهد. در این موقعیت دو تصور نادرست ممکن است برای شما ایجاد شود. 

یک اینکه مهمان‌ها در حال قضاوت و نقد رفتار شما هستند به جای حس همدلی به دلیل تجربه‌های مشابهی که خودشان داشته‌اند. دوم اینکه قضاوت و انتقاد آنها واقعا مهم است که نیست!

در این موقعیت اگر شما بدانید چگونه با این رفتار برخورد کنید، قضیه چگونه پیش می‌رود؟ اگر شیوه و شگرد رفتار موثر در اینگونه موقعیت‌ها را نمی دانید، وظیفه شماست که یاد بگیرید.

والدین کارآمد کسانی نیستند که عصبی نمی‌شوند، بلکه آنهایی هستند که دنبال راهی برای کنار آمدن با آن هستند.

چنانچه والدین توانایی مدیریت احساسات خود را نداشته باشند، خطر گرفتار شدن در بازی و کشمکش قدرت وجود دارد.

 

در مورد زمان پیشِ‌رو، از قبل تصمیم بگیرید
راه حل‌هایی‌ هست که به والدین در مدیریت احساسات‌شان کمک زیادی خواهد کرد.

بسیار مهم است که برای موقعیت‌هایی که در آن از دست فرزندان‌مان به نقطه انفجار می‌رسیم، از قبل برنامه‌ریزی داشته باشیم.

تشخیص این موقعیت‌ها نباید چندان سخت باشد،

لیستی از مواردی که واقعا در آنها عصبانیت‌تان از کنترل خارج می‌شود و به نقطه انفجار می‌رسد را تهیه کنید.

بسیاری از این موقعیت‌ها که شما در عکس‌العمل به رفتار فرزندتان از کوره در می‌روید، برای خودتان قابل پیش‌بینی هستند. پس در آرامش و فرصت مناسب وقت بگذارید و آنها را لیست و پیش‌بینی کنید.

برای برخورد با موقعیت‌هایی که در آن کنترل خشم و عصبانی‌تان از دست‌تان در می‌رود، برنامه داشته باشید و آماده باشید. همین تمهید به شما کمک می‌کند در چنین موقعیت‌هایی بدانید چه می‌خواهید بکنید و چگونه.

 

اگر عصبانی شدید و از کوره در رفتید
اگر در مقابل فرزندتان از کوره در رفتید، بهترین کار این است که این موضوع را بپذیرید و به او بگویید که کنترل عصبانیت از دست‌تان خارج شده، بدون توجیه و بهانه، فقط به زبان بیاورید که رفتارتان کنترل نشده و شدید بوده است. در این صورت می‌توانید الگوی مناسبی برای آنها باشید. گفتن اینکه در دفعات بعدی سعی می‌کنید جور دیگری برخورد کنید هم بسیار موثر است. بعد با خودتان فکر و تمرین کنید که در موقعیت‌های بعدی چگونه و چه رفتار متفاوتی را نشان می‌دهید.

طرح این مسائل با دیگران، که حتی ممکن است دو نفر باشند، که مورد اعتماد شما هستند و تجربه‌های مشابه دارند، می‌تواند برای شما کمک و پشتیبانی باشد. کمک و پشتیبانی برای پدر و مادری که سعی می‌کنند شرایط و موقعیت‌هایی را که در آن از کوره در می‌روند و به نقطه انفجار می‌رسند، بشناسند و در برخوردشان و روبه‌رو شدن با این موقعیت‌ها رفتاری  متفاوت داشته باشند.
ادامه دارد ...






داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
فاطمه
شنبه 11 آذر 1391 11:50 ق.ظ
سلام. خدا قوت. مطالب زیبا و آموزنده ای میذاید. ممنون.:)
پاسخ HN54 : خواهش میکنم لطف دارید .

متشکرم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.